Kiyoshi Kurosawa'nın 1997 yapımı başyapıtı Cure, geleneksel suç gerilimlerinin sınırlarını aşarak izleyiciyi derin bir psikolojik gerilim labirentine sürüklüyor. Film, Tokyo'da, görünüşte birbiriyle alakasız, ancak aynı gizemli 'X' işaretini taşıyan bir dizi vahşi cinayetle açılır. Bu cinayetleri işleyen kişiler, eylemlerinin herhangi bir motivasyonunu veya hatırasını taşımadan, adeta hipnotize olmuş gibi davranırlar. Hayal kırıklığına uğramış ve mesleki olarak tükenmiş Dedektif Kenichi Takabe (harika bir performansla Köji Yakusho), bu açıklanamaz vakaların peşine düşer. Soruşturması, onu, hafızasını kaybetmiş ve kimliği belirsiz, sakin ama son derece rahatsız edici bir adam olan Mamiya (Masato Hagiwara) ile karşı karşıya getirir. Mamiya'nın basit görünen soruları ve hipnotik varlığı, etrafındaki herkesi, kendi içlerindeki en karanlık dürtüleri serbest bırakmaya yönlendiren tehlikeli bir katalizöre dönüşür. Kurosawa'nın yönetmenliği, gerilimi, doğaüstü korku öğelerini ve sosyal eleştiriyi kusursuzca harmanlar. Gergin atmosfer, minimal müzik kullanımı ve uzun, rahatsız edici plan sekanslarla desteklenir. Oyunculuklar, özellikle Yakusho'nun yavaşça çözülen dedektifi ve Hagiwara'nın unutulmaz, sarsıcı Mamiya'sı, filmin etkisini katlayan unsurlardır. Cure, sadece bir katil avı hikayesi değil; şiddetin bulaşıcı doğası, kimlik, hafıza ve modern toplumdaki gizli yabancılaşma üzerine derinlemesine düşündüren bir filmdir. Görsel ve tematik karmaşıklığı, onu sadece izlenmesi değil, üzerine düşünülmesi gereken, seyirciyi son sahneden sonra bile etkisi altında bırakan bir sinema deneyimi haline getiriyor. Psikolojik gerilim ve sanat sineması sevenler için mutlaka izlenmesi gereken bir klasik.